Mens en natuur : De Ster, Gabriella Cleuren, 2012

Mens en natuur : De Ster

Gabriella Cleuren

2012

jarenlange waarnemingen (sinds 1980) op deze site in mijn omgeving, een ontspanningsplaats van de modale Belg, die nu in tijd van globalisering , hoofdzakelijk geevolueerd is naar allochtoon  in de zomer :  Arabisch, Turks, Joods, Indisch, Zwart en autochtoon in de winter. De wereld blijft niet stilstaan . Het globaliseringseffect tekent zich af in een verandering van daar aanwezige individuen of groepen, nu een minderheid wersterse mensen, De omgeving met een meer, een strand en  bossen : een ontspanningsveld van de mens in de  natuur.

Interessant is dat over de vele jaren heen te zien is hoe  ook mijn techniek meegevolueerd is van gesloten, traag , fragmentarisch  naar gestueel fragmentarisch , tot vaak aan de rand van de abstractie.

Het contact met de werkelijkheid , het leven in zijn specifieke aspecten is een belangrijk fundament voor mijn werk. Hoe wil je bewust uit je hoofd creëren, wat noodzakelijk is voor mijn concept bij mijn ‘virtuele werelden’ Daartoe moet je eerst je batterij met kleur, vorm, beweging compositie vullen. De inhoud valt daarna vanzelf uit de verzamelde gegevens. Hij dringt zich op. Veelvuldige,  dagelijks onophoudelijk. Waarnemen geeft een visie af. Het is vergelijkbaar met research van een wetenschapper. Daaruit kan je besluiten trekken. Op deze wijze zijn herhaaldelijke studies een noodzaak voor creatie. Zelfs technieken dringen zich verschillend op in een andere omgeving, zoals kleding voor een ander klimaat .Daarbij test ik ook bewust verschillende mogelijkheden technisch af : Engelse wijze van werken, Franse en ontdek zelfs hoe bij  Grieken op hun vazen de reeds in 400 vr Chr. gebruikte rode tekenlijn,  daarna gewassen met kleur, door mezelf verzonnen werd, onbewust van een zo oud bestaan . Opgravingen in Kabul (tijd van Alexander de Grote) brachten , die tevoorschijn. Dus niets nieuws onder de zon. Mensen blijven binnen hun spectrum.

Inhoudelijk stel ik bij de westerling een grote individualisering vast, hij leeft in een kleine entiteit, terwijl allochtonen een grotere sociale coherentie laten zien. Zij zitten samen met vele gezinnen aan tafels en delen hun vreugde.

Hun plaats is niet op het strand , maar in het groen en onder de schaduw van bomen. Het is voor hen een paradijs, waar alles groeit , zo verschillend van de  dorre woestijnachtige oorden waar ze meestal vandaan komen.

Gabriella Cleuren 25/12/2012

Back to Publications