"Anomalisa" van dr. Charly Kaufman

Gabriella Cleuren

2016

Is een verfilming met poppenfiguren die op zich al iets stereotiep hebben.

Hoe moeilijk dit technisch te verwezenlijken is , kan ik niet beoordelen, mits de nodige ondersteuning van mensen uit het vak, zal dat wel lukken.

Maar het inhoudelijke gegeven en hoe alles oogt is hier belangrijk.

Het gegeven is zo banaal, cliché zoals ook de gesproken taal van de figuren die enthousiaste gezichten opzetten over stereotiepe , clichématige uitdrukkingen Het coloriet, vergeeld met zeer herkenbare nietszeggende architectuur spiegelt ons wellicht een gegeven uit onze levens vandaag voor. De mens wordt robotachtig en verliest zijn zo specifieke eigenheid, authenticiteit. Alles moet volgens de grootste gemene deler. Het ophemelen van een figuur die lezingen geeft met weinig kritische luisteraars , waar vooral de sociale ladder van belang schijnt is de zoveelste voorgeleefde Amerikaanse quoteringsnorm : succes , hotels, vliegtuigen en duur eten , weinig fantasievolle kleding : eenzaamheid, onmogelijkheid van communicatie, opgesloten in stereotiep herhalen van dingen.

In het geheel : een trieste verkleurde bedoening ondanks dat Kaufman erin slaagt iets van fijnheid en sensibiliteit in de seksuele verhouding te brengen.

De man die zijn halve gezicht verliest is eveneens symbolisch veelbetekenend.

Back to Publications