"De Consequenties van Nina Weyers" - een boekbespreking

Gabriella Cleuren

2016

Dit is een boek dat opgehangen is aan een scherpe zelfwaarneming,aan eigen emoties en aan verschillende situaties waaraan heel wat wijsheden gekoppeld worden.

Het hoofdpersonnage Minie : een vroeggeboorte wijkt ver af van het gewone. Alles aan haar is ongewoon. Ze staat door haar scheefgroei steeds op het punt te kantelen (ook fig)ondanks de liniariteit van het leven. Het water stroomt maar in een richting. Iets wat aan het rollen is gebracht kan alleen maar verder rollen.

De consequenties zijn de wijsheden die het leven je brengt als je verlicht bent. Zoals : talloze keren verdwijn je uit je leven.

Door het verhaal heen verneem je heel wat over kunst, zoals de uiterste consequentie : Bas Jan Ader, die alles zelf uitteste waarvoor hij stond. : de uiterste limiet, suspence opzoekend een grensganger, die eraan stierf. Ook bij Francis Bacon wordt de overplaatsing van zijn atelier met stof erbij de uiterst limiet. Kunstenaars sluiten zich op in hun muffe kelders,in hun eigen zweet .De Biënnale van Venetië biedt altijd dezelfde grote namen en werken van opgedroogd sperma, dooie katten en bloed.

Kunst is een belegging voor oliegarchen en kindsterretjes.

Het verhaal loopt over haar moeder en zichzelf als kind door de ogen van de moeder. Daaraan is de waarneming opgehangen . Tenslotte wordt het de extreme waarneming van de fotograaf voor het vastleggen van haar leven om grensverleggends te weten te komen over het zelf. Zelfs contractueel vastgelegd met niet te ontlopen regels en beperkingen.

Minie ruimt alles op,verkoopt alles , ze heeft behoeft aan leegte

ENKELE SCHERPE WAARNEMINGEN.

Een echt mens en een parodie op een mens- De drank had een kameleonachtige smaak. De smaken vouwden zich uit naar alle hoeken van haar mond, zacht met belofte van gevaar.

Doorzichtige mannen- Een talige constructie die als een kledingsstuk gedragen wordt. Er was een onverzettelijkheid die zich voedde met nog een grotere onverzettelijkheid.-. Er verdween voortdurend vanalles zonder dat je het actief was kwijtgeraakt.- De macht der gewoonte ( het geweld van mannen missend) — Hoe meer je wist hoe minder je wist, het tragische lot van kennis.Vrijheid en zinlooshied zijn de twee kanten van dezelfde medaille- soms moest je buigen om niet te breken : door een visionair volk opgetekend in letters als kindertekeningen ( Maya’s)

Lach van Ramses als hij lachte : een grijs op zijn gezicht die alle haartjes van zijn snor afzonderlijk tentoonspreidde.

Het vertrouwen van de Amerikanen is even blakend als blind, zo jakkert een hele natie voort als Icarus , vergetend dat zijn vleugels met was zijn bevestigd.

Definieert goed emoties, localiseert ’t zelf, foto’s waarbij weggedoken achter anderen, ogen sluitend , weggedraaid, altijd fout.

© Gabriëlla Cleuren 2016, Februari 1

Back to Publications