Machines zoals ik van Ian MacEwan : een boekbespreking, Gabriella Cleuren, 2019

Machines zoals ik van Ian MacEwan : een boekbespreking

Gabriella Cleuren

2019

Miranda en Charlie kopen zich een robot en programmeren hem zelf. Daardoor worden ze zich ook van de werking van de hersenen en hun eigenheden bewust.

Intrigerend boek. Een robot die zo menselijk wordt dat hij gevoelens van

tederheid, gehechtheid, waardering en ergernis opwekt. Hoeveel toekomst zit daarin? Futurisme?

Die robot heeft zelfbewustzijn. Hij is aannemelijk tussen de levens van Charlie en Miranda doorgeweven, is zelf een concurrent zowel van de ene als van de andere, en door techniek en  rationaliteit intelligenter als mensen.

Dit boek sluit aan bij de huidige discussie over kunstmatige intelligentie, robotisering van de samenleving en invloed van algoritmes door het internet: het leven van de hedendaagse mens.

Vernietiging van Adam roept wrevel, spijt en een onbehaaglijk gevoel op. Hoe realistisch is dit? Is het een werkelijk toekomstbeeld?

Het gegeven loopt over de relatie van Charlie en Miranda. Soms worden er te veel zijlijnen ingevoegd dat werkt verwarrend, zoals de adoptie van Mark en de uitgebouwde misdaad van Miranda die daardoor in de gevangenis belandt. Het leven met een robot is duidelijk comfortabeler, aangenamer, maar ook confronterender. Dit gevoel over brengen, daarin  is Mc Ewan duidelijk geslaagd.

De achtergrond, Falkonoorlog, Alan Turing, Britse wiskundige die de robots hier ontwikkelde maar in werkelijkheid computerachtige machines ontwikkelde. De schrijver bedient zich van werkelijkheden schetst ook de toen verwarde toestanden in de UK. Maar de vele lijnen werken soms versplinterd.

Het is natuurlijk ingenieus, acceptabel van de schrijver dit futurisme parallel met de uitbouw van een relatie gestalte te geven.

Back to Publications