Artikel in Indig'o Mei 2006, Gabriella Cleuren, 2006

Artikel in Indig'o Mei 2006

Gabriella Cleuren

2006


Coverstory

 

Gabriëlla Cleuren : ‘Met mijn werk wil ik getuigenis afleggen van een bestaan in de 21e eeuw’

 

 In haar ruime atelier, dat uitkijkt over de velden rond Sint-Niklaas, leidt Gabriëlla Cleuren ons rond in haar picturale en virtuele wereld.

‘Nomen est omen’, want kleur is de evidente rode draad door haar hele oeuvre. Enorme doeken met levensgrote personages, objecten en sculpturen in golfkarton, voorontwerpen voor koperen beelden, kleine en grote pastels, de oorlog in de Balkan in hevige acrylkleuren op papier : de wereld is overal tastbaar aanwezig, de emoties zijn steeds voelbaar maar steeds onder empatische controle.

 

Elk werk draagt sporen van herinneringen in zich, als een stille maar opvallende getuige van schijnbaar onbenullige gebeurtenissen uit haar eigen leven of van drama’s die zich op wereldvlak hebben afgespeeld.

Kleuren worden nooit willekeurig gebruikt en hebben steeds een diepere betekenis: een blauwe boog boven het hoofd van personages verwijst naar het denken, rood en geel zijn positieve emoties, blijvende ogenblikken van voorbijgaand geluk of warme intimiteit.

 

Gabriëlla-Gaby-Cleuren is wars van alle oppervlakkigheid : ze blijft graven in het verleden en het heden, zoeken naar het waarom van gevoelens, gedragspatronen, woorden en ervaringen. Haar intense zoektocht legt ze vast op papier, in een unieke beeldentaal, die nooit rechtlijnig kan en mag gelezen worden.

Vorm en kleur gaan harmonisch samen in een totale vrijheid: alles kan, niets moet. De beelden zijn  oprecht, emotioneel en ontroerend.

Toch betekent dit niet dat dit makkelijk toegankelijke kunst is, want Gaby Cleuren heeft een persoonlijk alfabet samengesteld met steeds weerkerende pictogrammen, die nu eens universeel, dan weer cryptisch kunnen geïnterpreteerd worden.

‘Het leven is een sterke en blijvende inspiratiebron’

 Kunstenaars leven vaak in een ivoren toren, opgesloten in hun eigen fictieve wereld, opgeslorpt door de beelden of de woorden die hun universum afbakenen en beperken. Voor Gaby Cleuren zijn het leven en de haar omringende wereld  

onuitputtelijke bronnen van inspiratie : een ivoren toren zou voor deze kunstenares een gevangenis zijn. Ze heeft ruimte nodig heeft, ruimte om al haar ideeën de plaats te geven die ze verdienen, ruimte om te groeien en te evolueren .

 

Wanneer we haar werk onder de loupe nemen, merken we heel duidelijk de geleidelijke metamorfose die haar schilderkunst ondergaat , zonder ooit een breekpunt te ontdekken. Gaby Cleuren blijft zichzelf, volgt onverstoorbaar hetzelfde pad, maar verliest nooit uit het oog wie haar pad kruist of wat er zich afspeelt in de onmiddellijke of verre omgeving.

 

Zij is een getuige van deze merkwaardige 21e eeuw, van oorlog en vrede, van drama’s en ijdele hoop: niets menselijks is haar vreemd.

Haar eerste figuratieve werken lagen reeds in de lijn van haar actuele schilderijen, al was de beeldvorming iets klassieker. Toch was er toen reeds dezelfde open blik en dezelfde spontane kleurentaal.

 

In de ‘Kalligraphien’ serie zijn woorden en letters belangrijke elementen: ze verspreiden zich over de beelden en verwijzen expliciet naar de bedoeling van de  kunstenares.

 

In deze werken staat de vrouw nadrukkelijk centraal : ze is sensueel en supervrouwelijk, ze is de spilfiguur van het gezin, het object van passie.


 Deze serie wordt gekenmerkt door het primaire kleurgebruik, dat symbool staat voor de universele gevoelens die een mensenleven beheersen , Eros en Thanatos. Met deze ‘Kalligraphien’, gecreëerd gedurende haar verblijf in Duitsland, kreeg Gaby Cleuren ook haar eerste individuele tentoonstellingen in Galerie Im Elysee in Hamburg.

 

In haar ‘Dagboekbladen’, opmerkelijke werken waarin haar persoonlijke belevenissen en gevoelens een blijvende rol spelen, koestert de kunstenares haar herinneringen, rakelt ze telkens weer op, stelt zich vragen zonder antwoorden te vinden en blijft verder zoeken.

 

Het koloriet is overwegend emotioneel, met veel rood en blauw, omdat emoties en gedachten soms haasje-over spelen. Belevenissen van elke dag worden hier in beeld gebracht: ‘Avondnostalgie’, ‘Vrouwenchaos’, ‘Uitwerking van medicijnen’... Grote en kleine zorgen vergroeien tot een mozaïek van levendige beelden, een kettingreactie van gelukkige en weemoedige momentopnames.


 

Haar laatste werken zijn verrassend en technisch gedurfd: Gabriëlla Cleuren heeft de wondere en geheimzinnige wereld van de computertechnologie ontdekt en past deze gefragmenteerde kleuren toe op haar eigen beelden.

 

Zo schildert ze de wrede taferelen van de oorlog in Tsjetsjenië, de massagraven, de wanhopige vrouwen, de dode kinderen en een stoet van overlevenden die ondanks alles met primitieve fakkels op zoek gaan naar een nieuwe toekomst. In haar eigen beeldentaal protesteert Gaby Cleuren tegen elke vorm van geweld en onderdrukking, haar kunst is en blijft brandend actueel , zij is een vrouw van deze eeuw, die ze wil uitbeelden en begrijpenZo denkt een kunstenares, die geen beschermd leven wil leiden en ervoor kiest alles te zeggen met kleuren, die een zin geven aan haar bestaan.

 

m.m.

Back to Publications