In de Centrale Place St Catherine,  Brussel, Gabriella Cleuren, 2015

In de Centrale Place St Catherine, Brussel

Gabriella Cleuren

2015

In de Centrale Place St Catherine,  Brussel

Op woensdag 18.11 bezocht ik in de centrale d’électricité tIn e Brussel een interessante tentoonstellingsruimte voor hedendaagse kunst, rondgeleid door Carine Fol zelf. Ten gevolge van Europalia werd er een confrontatie uitgebouwd tussen de Belg. Videokunstenaar Koen Theys en de Turkse kunstenares Gülsun Karamustafa waarbij de specificiteiten van hun cultuur op het vlak van omgangsvormen,  identiteit en wat hoort, code en omgangsvormen , West tegenover Oost in de betreffende  maatschappijen naar voor gebracht werden.

Gülsün spoort de invloeden van het Westen in haar werk op evenals de verhoudign man-vrouw. Haar video geeft een zeer sensibele visie op een taboe : het verdriet van 3 mannen die door hun partner verlaten worden en hun diep verdriet daarover. Een zeer moeilijk item in een moslimgemeenschap. Haar textielcollages , soms zeer kischerige samenstellingen die de devotie van Turken voor Westerse afbeeldingen: pun-up en motoren  of het religieuze laatste avondmaal met goudrand als icoon in huis hebben of aan hun muren. Vreemde devotie in goudbrokaat ingelijst.

Haar verzameling proceleinen dieren, vooral kippen en hanen wijst op een ander aspect van de Turkse cultuur, geen porceleinen  bourgeoispoppetjes, maar een agrarische verwijzing : interssante vogels op kleurrijke sokkels , soms zelf mooie abstrakte kleur en vormcomposities die ik boeiend vond en creatief.

Haar eigenaardige gedekte tafel met hoogte in het midden maakt een gesprek onmoglelijk en de schikking getuigt niet van de juiste etiquette. Warrige imitaties van het Westen ?

Haar video Hamam, legt dan weer de valse kijk bloot die het westen heeft op deze publieke baden als verdachte huizen . Zelf houdt ze er niet van wegens gebrek aan hygiene .

Het werk van Koen Theys, Arabische duizend en één nacht in keramiek is op ’t eerst zicht sprookjesachtig met vele blauwe keramiektabletten en gouden verwijzingen( drones en satelieten)die van onze tijd zijn en allesbehalve sprookjesachtig.De ruimte die de grond moet voorstellen is zware kritiek op de onmogelijke toestanden op aarde: de rotsen en holen Waar Bin Laden verscholen en niet te vinden zat.

Zij video over collectivisme : één van ons, theatraal voortschrijdende verklede historische figuren, allen los van elkaar, maar samen in stoet voortbewegend is een allusie op facebook, allen samen en toch niet echt verbonden, maar virtueel en behorend tot iets dat hun identiteit in collectiviteit moet tonen. Sociale mutaties in richting van mondialisering en migratie?

Vanitas Record : een video als assemblage  : een gigantisch werk : een stilleven en vanitas van de aflopende tijd door de vele horloges en wekkers , geeft het vluchtige van het leven weer met 1254 doodskoppen , aflopende wekkers en horloges en hopen boeken waarover 22.000 slakken kruipen in clair obscur .

Aan de andere kant van het phenomeen,  hordes van journalisten die zogenaamd interviewen en het fenomeen verteren

The thousand faces of God : projectie op de muur van godheden in verschillende culturen, die desintegreren en zich dan terug vermengen tot weer een andere godheid verschijnt. Het phenomeen is toch bij alle volkeren weer hetzelfde : houwvast en tegengift voor het verdwiijningsprobleem of de kortstondigheid van het bestaan. Zijn vele sculptuurtjes door de ruimte heen hoeven niet voor mij.

 

Back to Publications